Unrevealed Secrets of Sripada

శాసనాలను బట్టి , ఇతర ఆధారాలను బట్టి మంథన్‌గౌడ్ గ్రామం యొక్క పురాతన నామం 'మహనీయపురం' గా తెలుస్తోంది. మహనీయపురం దట్టమైన అడవిలో ఉన్న ఒకానొక అతిచిన్న గ్రామం, మరియు పంచదేవపహాడ్ కు దగ్గరలో గల 'పసుపుల' గ్రామమును త్వరగా చేరుకొనుటకు వెళ్ళే అడ్డదారిలో గల అతిచిన్న గ్రామము.
1350 వ సంవత్సరం లో ఆ ప్రాంతమంతా దట్టమైన గడ్డితో కూడిన అటవీప్రాతంగా తెలుస్తోంది. 1350 కు ముందు, తరువాత  మహనీయపురం ప్రజల ప్రధాన
ఆదాయవనరు 'వెన్నపూస' అమ్మకం (పాల నుండి వెన్నను తీయడం). అక్కడ గల అనేక మంది గౌడ కులస్తులు వెన్నపూస ను ఇతర ప్రాంతాలకు తీసుకెళ్ళి అమ్మేవారు. ఈ విధంగా పాల నుండి వెన్నను తీసే ప్రక్రియను 'మంథన్‌' (मन्थन) అని ఉర్దూలో అనేవారు (Manthan = The Churning). క్రమక్రమంగా మహనీయపురం మంథన్‌గౌడ్ గా మార్పు చెందింది. అయితే 1351-1352 సంవత్సరాలలో వల్లభేశ వృత్తాంతం జరిగిన దరిమిలా ఈ ప్రాతాన్నే 'వల్లభాపురం' అని కుడా పిలిచేవారు. అయితే 'వల్లభాపురం' అనే పేరు వల్లభేశ వృత్తాంతం జరిగినందువల్ల (వల్లభేశుడి పేరుమీద) వచ్చిందా? లేక 'శ్రీ వల్లభస్వామి' వారు తిరిగి ఇక్కడ కనిపించడం వల్ల వచ్చిందా? అన్న ప్రశ్నకు మాత్రం సరైన సమాధానం దొరకలేదు. కొన్ని మరాఠి గురుచరిత్ర పుస్తకాలలో 'మంథన్‌గౌడ్' ను 'మంథన్‌గుడి' అని ప్రస్తావించడం జరిగింది.

మంథన్‌గౌడ్ గ్రామం మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలో మక్తల్ నుండి 9 కీ.మీ. దూరంలో కలదు. కురువపురం వెళ్ళేవారు మార్గమధ్యలో మంథన్‌గౌడ్ గ్రామం లో గల ఈ దివ్య చారిత్రాత్మక ప్రదేశాన్ని సులభంగా దర్శించుకోవచ్చు.

వల్లభేశుడు పసుపు వర్తకము చేయుచుండెను. తనకు వ్యాపారమున లాభము వచ్చిన యెడల కురువపురము పోయి సహస్ర బ్రాహ్మణారాధన చేయవలెనని నిశ్చయించుకొనెను. శ్రీపాదుల అనుగ్రహమున అతడు విశేషధనమును సంపాదించెను. అయితే మ్రొక్కు తీర్చుటకు వాయిదా వేయుచుండెను. ఇంతలో శ్రీపాదులవారు కురుంగడ్డలో అంతర్హితులై గుప్తరూపమునందున్నారు. కురుంగడ్డలో శ్రీపాదుల వారి పాదుకలు మాత్రమున్నవి. అతడు ధనమును తీసికొని కురుంగడ్డకు వచ్చుచుండగా నలుగురు దొంగలు యాత్రికులవేషమున యితనితో కలసి వచ్చి వల్లభేశుని వధించినారు. అతడు తన తల నరకబడు సమయములో శ్రీపాద వల్లభులను స్మరించెను. శ్రీపాదుల వారు త్రిశూలధారి అయిన యతిరూపంలో వచ్చి ముగ్గురు దొంగలను వధించెను. నాలుగవవాడు తానెన్నడు దొంగతనం కూడా చేయలేదనియూ, ఈ ముగ్గురు దొంగలును మార్గమధ్యంలో తనని కలిసినారనియూ, ప్రలోభపరచెడి వారి మాటలకు లోనయి వారితో కుమ్మక్కయినాననియు, తనను రక్షించవలసినదనియూ, వేడుకొనెను. దయాంతరంగులైన గురుదేవులు వానికి అభయమిచ్చి, కొంచెం విభూతిని ప్రసాదించి, వల్లభేశుని శరీరంపై చల్లమనియూ, వాని తలనూ, మొండెమునూ అతికించ వలసినదనియూ  ఆజ్ఞాపించిరి. శ్రీపాదుల అమృతదృష్టి వలన వల్లభేశుడు పునరుజ్జీవితుడయ్యెను. ఆ దొంగ వలన జరిగిన వృత్తాంతమంతయునూ వల్లభేశుడు తెలిసికొనెను. వానికి కలిగిన ఆనందాశ్చర్యములకు అంతులేదు. శ్రీపాదుల దర్శనభాగ్యం తనకు లభించనందుకు పరితపించెను. వల్లభేశుని మూలమున తనకు శ్రీపాదుల దర్శనమైనందులకు ఆ దొంగ ఎంతయో సంతసించెను. వల్లభేశుడు తన తప్పు తాను తెలిసికొనెను. వేయిమ్రంది బ్రాహ్మణ్యమునకు అన్నసంతర్పణ చేయుశక్తి తనకు చాలాకాలం క్రిందటే కలిగినది. ఈనాటి తన స్థోమతలో నాలుగువేల మందికైననూ సునాయాసముగా అన్నసంతర్పణ చేయగలడు. తను అనవసర కాలయాపన చేసి యిక్కట్లను కొనితెచ్చుకొన్నందులకు ప్రతిగా నాలుగువేల మంది బ్రాహ్మణ్యమునకు కురుంగడ్డలో అన్నసంతర్పణ చేయించెను.

మహారాష్ట్ర మరాఠి దత్తభక్తులు మంథన్‌గౌడ్ ను "శ్రీక్షేత్రం" తో పిలుస్తారు. వారు ఈ ప్రాంతాన్ని "శ్రీక్షేత్ర మంథన్‌గుడి" అని అంటారు. కాని మనరాష్ట్రం లో ఉన్నవారికి, చాలా మంది దత్తభక్తులకు కుడా  అసలు మంథన్‌గౌడ్ ఉందనే తెలియదు.